Grondstoffen


	Grondstoffen Goud Platina Wit goud Rood goud Kleurstenen Parels

De diamant ontleent zijn naam aan het Griekse adamas, "ontembaar" of "onoverwinnelijk", verwijzend naar zijn hardheid. Het is voor zover bekend het hardste materiaal dat in de natuur voorkomt. Diamant is diep in het binnenste van de aarde ontstaan doordat koolstof onder invloed van enorme druk en grote hitte is gekristalliseerd.

Ruwe diamanten worden bewerkt om hun schoonheid tot een hoogtepunt te voeren. Na een intense bewerking van splitsen en slijpen, houden we een steen over met een uitzonderlijke schittering en kleurenspel die op verschillende criteria worden beoordeeld om tot een prijs te komen. De criteria zijn de 4 "C"'s en houden in: CUT - COLOR - CLARITY - CARAT

Cut of slijpingswijze van de diamant

te ondiep

ideaal

te diep

De diepte van een diamant bepaalt op welke manier het licht zich door de diamant verplaatst.

Te ondiep: het inkomend licht wordt verloren aan de onderzijde, een verlies van schittering ...

Ideaal: het inkomend licht wordt volledig terugekaatst, perfecte schittering !

Te diep: het inkomend licht wordt verloren aan de zijden, de diamant lijkt dof en donker ...

Color of kleur van de diamant

Kleur is altijd subjectief. Hoe witter de kleur hoe hoger de prijs.

De kleur wordt bepaald aan de hand van een set zogenaamde masterstones. Dit is een door verschillende vooraanstaande diamantairs beoordeelde set stenen met verschillende kleuren in de hoogste graden, die als een standaard wordt beschouwd. De beoordeling gebeurt meestal visueel ("op het oog"). Tegenwoordig zijn er ook elektronische beoordelingen mogelijk.

Diamare gebruikt diamanten met de kleuren F - G - H voor de creatie van haar juwelen !

Clarity of helderheid van een diamant

Carat of het gewicht van een diamant

Het gewicht van edelstenen wordt uitgedrukt in Karaat (1 carat = 0,2 gram) Het carat wordt onderverdeeld in 100 punten en wordt altijd in twee decimalen uitgedrukt bv. 0,24 carat of 24 punt. Het gewicht wordt bepaald met een weegschaal.

Edelsteenlaboratoria

Edelsteenlaboratoria houden zich uitsluitend bezig met de beoordeling van geslepen edelstenen. Laboratoria houden zich niet bezig met de markt en geven geen waardeoordeel in geld. De essentie van het laboratorium is gelegen in de wetenschappelijke grondslag waarmee de kenmerken beoordeeld worden.

Men beoordeelt op de hierboven omschreven vier "C"'s met de modernste middelen en technieken.

Het eindresultaat wordt neergelegd in het CERTIFICAAT waarop de details van de vier beoordelingen staan vermeld met als extra beoordeling de "Finish Grade", die bij grotere en hoge kwaliteiten een extra rol speelt. Het certificaat heeft een nummer dat refereert naar het werkblad waarop de steen is geïdentificeerd en gegradueerd. Dit nummer wordt in de rondist gezet met een laser.

Van het certificaat wordt een microfoto gemaakt. Deze microfoto wordt gelijktijdig met de steen "verzegeld". Gecertificeerde stenen worden ook vaak gebruikt als onderdeel van een beleggingsportefeuille en verdwijnen in een kluis om op een later tijdstip van 15 tot 20 jaar opnieuw verhandeld te worden. Wordt de steen uit het seal gehaald om in een sieraad te verwerken, dan kan op een later tijdstip, aan de hand van het nummer en werkblad de steen geïdentificeerd en vervolgens opnieuw gesealed worden.

Enkele voorbeelden van laboratoria zijn: HRD, IGI, GIA, Nederlands Edelsteenlaboratorium ....

Diamantvormen

De ronde briljant De ronde briljant is nog steeds de meest populaire diamantvorm. Zijn 57 facetten reflecteren het licht zeer mooi.
De peervorm Deze diamant heeft de vorm van een waterdruppel en is na de briljant de meest populaire slijpvorm. Hij is esthetisch zeer aantrekkelijk en staat halfweg tussen de ronde briljant en de marquise vorm. De ronde onderkant reflecteert het licht met 58 facetten.
De Marquise of Navette vorm Volgens de legende ontleent deze slijpvorm zijn naam aan de vorm van de mond van de Markiezin van Pompadour. Hij werd gecreëerd op vraag van Louis XIV. Deze slijpvorm loopt spits toe naar de uiteinden en straalt vanuit het midden. Het slijpen van de 56 facetten is zeer precies en moeilijk en vraagt extreme vakkundigheid.
De emerald of octagonale vorm De emerald is rechhoekig of vierkant met 48 tot 50 facetten voor optimale reflectie van het licht. Diamanten die in emeraldvorm geslepen zijn, hebben rechthoekige facetten aan elke kant en aan de hoeken.

De ovale vorm Deze slijpvorm werd uitgevonden door Lazare Kaplan in het begin van de jaren 60 van vorige eeuw. Hij heeft 56 facetten om het licht te reflecteren. Indien de diamant goed geslepen werd, heeft hij bijna dezelfde schittering als de ronde briljant, dit omdat de hoeken dicht aanleunen bij deze van de ronde briljant.
De prinses vorm De meeste rechthoekige en vierkante slijpvormen zijn niet zo schitterend als de ronde briljant, maar de prinsesvorm werd juist gecreëerd om uit een vierkante vorm een maximale schittering te bekomen. De prinses heeft 76 facetten en geven de diamant een uitzonderlijk ‘vuur’
De radiant vorm De radiantvorm combineert de elegantie van de emerald met de schittering van de ronde briljant. Veel rechthoekige slijpvormen, zoals de prinses, werden afgeleid van deze uitzonderlijk luminescerende slijpvorm.